Dertig dagen sober (of toch ongeveer)

Tekst: Lou de Leeuw

Beeld: Shomi

Dry january dit, tournée minérale dat… Leuk voor hen, niks voor mij. Ik geniet van mijn wijntjes als ik bijklets met vriendinnen en zie daar  absoluut geen graten in. Zo dacht ik en zo denk ik nog steeds. Maar als ik na een avondje wijnen in februari thuiskom en met een draaiend hoofd boven de wc hang, bedenk ik me. Ik herinner me nog het exacte moment waarop ik een slok namen besefte: “Shit, dat was er een te veel.” De volgende middag bij het ontwaken staat mijn lieftallige vriend klaar met een koffie en zegt hij ongestoord: “Ik heb onze plannen al verplaatst, geen zorgen.” Hij vindt het niet erg, ik wel. Misselijk en met een bonkend hoofd kom ik uit bed en stel ik vast dat mijn overmatig alcoholgebruik van de avond ervoor niet alleen compleet ondienstig was, maar ook ietwat gênant. Daar en dan maak ik de beslissing: het is wel even welletjes geweest met die escalerende wijnavondjes. 

Een kleine zoektocht door het internet en enkele feelgood artikelen later heb ik een hele lijst aan voordelen die deze maand me zou moeten brengen. Van een beter geheugen en meer concentratie tot een gladdere huid en een evenwichtiger humeur: wie zou dat niet willen?. Gemotiveerd verkondig ik aan iedereen rond me heen wat ik van plan ben: een maand zonder alcohol. Lichtjes verbaasd door reacties als ‘Oei, veel succes’ en een te verwachten ‘Aha, eens zien hoe lang je maand zal duren’ van mijn mama, begin ik aan het avontuur. Dineetjes met vrienden gaan gewoonlijk gepaard met een glas wijn (of drie), maar geen van hen lijkt er een probleem mee te hebben om die wijn een keertje links te laten liggen. De etentjes zijn net zo gezellig en het uitgespaarde geld komt ons als studenten allemaal goed van pas. Op café bestel ik een cola of een homemade lemonade, aan alternatieven geen gebrek. Af en toe snak ik naar een glaasje wijn, gewoon omdat het lekker is en de situatie er naar neigt, maar al bij al gaat het me goed af.  

Tot ik vorige week spontaan een weekendje naar Parijs vertrok. Wie Parijs zegt, zegt wijn op een terrasje. Het kwam dan ook als een shock dat mijn 30-daagse uitdaging zou betekenen dat ik vijf euro zou spenderen aan een cola, terwijl mijn vrienden van een wijntje konden genieten voor amper vier euro: onacceptabel en absurd. Initieel houd ik me sterk, maar wanneer mijn vriendinnen een halve fles wijn willen laten staan omdat een van hen wat ziek is, kraak ik. Met een schuldbesef van jewelste sip ik van het glaasje rood, maar genieten doe ik er amper van. De resterende twee dagen onthield ik me van meer verleiding. Opgeven deed ik niet, maar gefaald in mijn opzet voelde ik me wel.

Beschaamd vertel ik mijn vriend bij thuiskomst wat ik heb gedaan, nadat hij nog eens had benadrukt hoe trots hij wel niet was op mijn doorzettingsvermogen. Kort overwoog ik het te verzwijgen – ik deed mijn vrienden zelfs beloven hun mond te houden – maar eerlijkheid duurt het langst. We besluiten dat ik voor mijn overtreding een dag langer droog zal moeten staan dan voorzien. De daaropvolgende week is compleet gevuld met sociale bijeenkomsten, maar ik heb me helemaal herpakt en navigeer me vlekkeloos door de avonden. Al heb ik intussen wel de overstap gemaakt van cola’s naar alcoholvrij bier. 

Dat ik geen alcohol nodig heb om van een avond met vrienden te genieten, is intussen bewezen. Maar hoe zit het met al die positieve effecten op mijn gezondheid die de boekjes me beloofd hadden? Ik wind er geen doekjes om, ik vind het lariekoek. Tenzij dat ene glaasje wijn al mijn vooruitgang terugkaatste naar startpunt. Alleszins zijn de zogenaamde merkbare effecten nergens te bespeuren. Ik verklaar mij nader. 

 

  • Punt 1: Een betere concentratie. Op deze had ik echt gehoopt, maar je ziet hem al komen: helaas. Mijn problematische gebrek aan concentratie kan ik blijkbaar niet wijten aan een overconsumptie van alcohol. En ook mijn vreselijk geheugen lijkt een aangeboren afwijking te zijn. Tot nu toe nog niet veel zoets. 
  • Punt 2: Een betere huid. Er is in principe niets mis met mijn huid. Ik geniet al jarenlang van het privilege een zuiver gelaat te hebben. Veel viel hier dus niet op te lossen. Nu wil het lot echter wel dat mijn jarenlange continuïteit van gladde huid net deze maand tot tweemaal toe bruusk werd onderbroken door een onmisbare puist in het midden van mijn aangezicht. Toeval? Ik weet het niet.
  • Punt 3: Beter slapen. Ik slaap altijd goed en vroeg opstaan is gewoon écht niet aan mij besteed. Alcohol of geen alcohol. 
  • Punt 4: Een gezonde lever. Ik heb er geen bewijs van, maar mijn lever zal me  allicht wel dankbaar zijn voor dit korte intermezzo. 

 

Hoewel de uitwendige effecten dus beperkt zijn, is het wel fijn even te bevestigen dat ik in sociale situaties niet snak naar alcohol om me te amuseren. Mijn gevoel voor humor is evenzeer aanwezig en een gebrek aan plezier of nachtelijke energie is gelukkig niet van toepassing op mij. Ook de katerloze ochtenden zijn welgekomen. 

Onderweg heb ik zelfs wat levenslessen geleerd, geloof het of niet. Waar ik gewoonlijk al snel zonder nadenken een alcoholisch drankje zou bestellen, zag ik de voorbije maand in dat heel wat situaties daar absoluut niet om vragen. Een non-alcoholische variant kan minstens even lekker zijn en helpt je daarbij actiever te genieten van het gezelschap rondom jou. Met een fris pintje op een warme zomeravond is uiteraard niets mis, maar het probleem zit in de overmaat van het gebruik. Die brengt meestal geen meerwaarde met zich mee. Ook mijn misstap in Parijs is achteraf gezien niet het einde van de wereld en gefaald in mijn opzet voel ik me dankzij mijn nieuw verworven levensles ook niet meer. Nodig was het niet, maar wijn verspillen is dan ook weer een zonde waar ik me liever niet schuldig aan maak. Soms moeten we nu eenmaal keuzes maken in het leven, en soms maken we de verkeerde. No shame.

Mijn conclusie luidt als volgt: ik drink meer dan ik initieel dacht. Daarnaast zijn de meeste situaties niet gebaat bij alcoholgebruik en toch alcohol gebruiken biedt zelden een meerwaarde. In de toekomst wil ik actiever beslissen wanneer alcohol gepast is en wanneer niet. 

Een ervaring was het zeker, maar tot ik vijftig ben en een alcoholprobleem ontwikkeld heb, niet per se voor herhaling vatbaar. Tot slot: het is nu wel welletjes geweest met die overpriced alcoholvrije hipsterbiertjes. Allen terug aan de wijn! 

 

0 Comment