Culturele kwesties (2): Freya Blekman

Altijd al willen weten wat anderen beroert op cultureel gebied? Dit is je kans! Een academiejaar lang stellen we culturele vragen aan bekende VUB’ers. Van de (vice-)rectoren en academici tot studenten en medewerkers. Welke boeken raden ze aan? Bij welk theaterstuk moesten ze laatst een traantje laten? En kennen ze een filmdialoog uit het hoofd?

Tekst: Justine Demeulenaere

 

Deze keer is het de beurt aan Freya Blekman, professor Fysica aan de VUB, gastprofessor aan de Universiteit van Oxford en verantwoordelijke voor de wetenschapscommunicatie bij het CERN (Europese organisatie die onderzoek doet naar elementaire deeltjes, red.). 

Zou u uzelf als cultuurfanaat omschrijven?

“Nee, maar ik ben wel met cultuur opgegroeid en het is een deel van mijn leven. ‘Fanaat’ vind ik zo’n groot woord (lacht).” 

Wat is uw favoriete museum in Brussel? 

“Het MIMA (Millennium Iconoclast Museum of Art, red.) in Molenbeek vind ik heel leuk. Elke drie maanden halen ze het volledige museum leeg en wordt er een andere graffiti-artiest op losgelaten. Dat vind ik er net zo interessant aan: de vergankelijkheid en de focus op moderne kunst. Ik heb het op weinig andere plekken in de wereld op die manier gezien.” 

Bij welk lied of album komt u tot rust? 

“Daar moet ik lang over nadenken. Ik luister veel muziek en het varieert ook enorm. De laatste jaren ben ik vooral fan van rustige elektro, zoals M83. De ambiance is heel erg mooi.” 

Is er een boek dat u in een keer hebt uitgelezen?

“Nee, ik ben iemand die meestal in stukken leest. Ik lees vaak meerdere boeken tegelijk. Het laatste boek dat ik in een keer heb uitgelezen was Angels and Demons van Dan Brown. Dat moest ik lezen voor mijn werk, omdat we er bij het CERN zoveel vragen over kregen (lacht).

Leest u veel wetenschappelijke non-fictie? 

“Ja, van alles. Het laatste wat ik echt interessant vond waren twee boeken van Angela Saini, Inferior en Superior. Die gaan over de wetenschappelijke motivatie van seksisme en rassenleer. Dat zijn zware onderwerpen, maar wel zeer interessant. Eigenlijk zou elke collega-prof, of iedereen die maatschappelijke beslissingen moet maken, die twee boeken moeten lezen.” 

Angela Saini – Inferior

Angela Saini – Superior

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Heeft u een guilty pleasure op cultuurgebied?

“K-pop – Koreaanse popmuziek – vind ik fantastisch. Het heeft geen inhoud, maar het is zo catchy. Op dit moment heb ik BLACKPINK op repeat staan.”

Welk literair werk raadt u de gemiddelde student aan? 

“Misschien is deze tijd wel een goed moment om De Avonden van Gerard Reve weer eens te lezen. Dat gaat over je heel erg vervelen omdat je thuis moet blijven. Ik denk dat iedereen daar wel iets kan uithalen.” 

Welk lied zingt u uit volle borst mee in de auto (of stilletje op het openbaar vervoer)?

“Ik vind Na Na Na Na Naa van Kaiser Chiefs erg leuk. Daar ga ik een beetje te hard van rijden soms, maar gelukkig is het een kort lied (lacht). Of natuurlijk K-pop, ook al spreek ik geen Koreaans.” 

Welke stad ademt voor u cultuur?

“In Brussel is er heel veel cultuur. Ik heb ook in Londen gewoond, wat fantastisch was, maar het was er erg duur waardoor je eigenlijk niet zoveel van de cultuur kunt genieten. Brussel vind ik dus een mooi compromis.” 

Welke dansvoorstelling heeft het meeste impact op u gehad? 

“Toen ik een jaar of twaalf was, heb ik een dansvoorstelling gezien in het Stedelijk Museum in Amsterdam die ontzettend veel impact op me had. De beelden ervan staan nog steeds op mijn netvlies gebrand. Het was Bauhaus: Das Triadische Ballett van Oskar Schlemmer. Een combinatie van abstracte kunst en ballet. Ik moet toen een jaar of twaalf geweest zijn. Het was fantastisch.”

Das Triadische Ballett © Wilfried Hösl

Welk cultureel werk gaf u laatst een sterke emotionele reactie?

“Het zal vermoedelijk een opera geweest zijn, want daar moet ik altijd van huilen. De grote emoties, de muziek: het is vaak op zo’n manier gebracht dat het me echt iets doet.”  

Wat is uw favoriete cultureel werk dat over wetenschap gaat? 

“Bij ons in het CERN hebben wij vaak een artist in residence. Dat zijn mensen die voor een half jaar tot een jaar bij ons komen en zich laten inspireren door het werk dat wij doen. Daar heb ik onlangs een interessant stuk videokunst door het Suratomica Collectief gezien waarbij ze dingen zo klein mogelijk opdelen. Kunstenares Daniela Brill maakte een stukje papier kleiner en kleiner tot ze verdween in een berg papieren deeltjes. Dat was heel interessant. 

Verder zijn onze detectoren sowieso prachtig en worden die gebruikt als inspiratie in allerlei soorten kunst. Zo moeten we integralen berekenen  om te voorspellen wat er tijdens de botsingen gebeurt. We proberen die te visualiseren via Feynmandiagrammen (een methode om berekeningen in kwantumveldentheorie te doen, ontwikkeld door de Amerikaanse natuurkundige Richard Feynman, red.). Andy Charalambous maakte heel grote standbeelden van die diagrammen. In feite hebben kunst en fundamentele wetenschap veel gemeen. Het gaat over jezelf vragen stellen en dingen abstraheren. Het zijn beide dingen waar je op het eerste gezicht niet veel aan hebt, maar die wel de essentie van het mens-zijn vormen.”  

Klopt het dat u Brian May, de  gitarist van Queen,  persoonlijk kent? 

“Nou, dat is niet helemaal waar (lacht). We hebben wel in hetzelfde lab gewerkt. Ik heb van 2005 tot 2007 in Londen gewerkt, en toen was hij daar ook. Hij had besloten om eindelijk zijn doctoraat te halen. Hij specialiseerde zich in een grensgebied van sterrenkunde en fotonica (wetenschappelijke en technische discipline die zich bezighoudt met de wisselwerking tussen licht en elektronen, red.) en onderzocht een bepaald type lenzen dat gebruikt wordt om beter aan sterrenkunde te kunnen doen.”

0 Comment