Rockrace 2011 III: de jury vs. het publiek

Door Piet Van de Velde

Verslag van de derde preselectie van Rockrace 2011. Kanshebbers: The Herfsts, The Black Su Love en Midnight Directives.

Update: Door een rekenfout in het KultuurKaffee – het artikel was gebaseerd op de feiten doorgegeven van de verantwoordelijke van het Kultuurkaffee – is niet The Black Su Love de winnaar van deze voorronde, maar wel The Herfsts.

THE HERFSTS

Tijdens de eerste nummers was ik bezig te tellen met hoeveel ze op dat podium stonden. Teveel vond ik, want deze schaalvergroting bracht weinig surplus. Gelukkig begonnen ze tegen het derde nummer uit hun schelp te kruipen met een nummer dat een Interpoleske intro had, en tegen het vierde daarop volgende nummer eindigde als een hommage aan Wolf Parade & Sunset Rubdown. Knap, maar je verwacht meer spektakel – ik spreek niet over hun kerstverlichting – van 2 zangers en 3 gitaristen, al kan dat ook aan de mannen van het geluid gelegen hebben. Normaal gezien ben ik niet te vinden voor het excuus “het lag aan de P.A.” , maar als iemand om 17u aanwezig dient te zijn om het geluid te regelen, dan is 18u30 inderdaad veel te laat om er aan te beginnen.

Voor de rest klopte het plaatje van The Herfsts wel; ze zijn recordhouder van ‘het aantal goeie songs na elkaar’ in deze rockrally. Ik werd er zelfs een beetje goedgezind van. De wonderen zijn dus de wereld nog niet uit!

THE BLACK SU LOVE

Een groepje van de VUB zelf, en je merkte dat het publiek ondertussen al langzaam was verdubbeld. Ze zagen er een beetje uit als de doorsnee bullebakken van een jaren ’90 tienerfilm. The Black Su opende intrigerend, maar doelbewust langzaam, om zich trachten meester te maken van de zaal. Ze wilden duidelijk tonen wie hier de baas was. Helaas, er is een verschil tussen veel vrienden kunnen optrommelen en altijd kwalitatief hoogstaand blijven.

Het begon zelfs saai en braaf te klinken. Inderdaad, de alarmwoorden bij punkerige blues: saai en braaf. Ik was nog ergens achter het decor gaan zoeken naar de belhamels van het begin, maar ze waren in geen verste verte meer te bespeuren. Gelukkig was het publiek veel vergevensgezinder dan de jury in het algemeen, want anders…

MIDNIGHT DIRECTIVES

Om eerlijk te zijn ik was wel al wat geneigd om deze band leuk te vinden na enkel hun groepsnaam te lezen. Het is namelijk een verwijzing naar Owen Pallett – the artist formerly known Final Fantasy – zijn laatste plaat. Het was dus even verschieten bij het horen van de eerste noten. Ze hadden waarschijnlijk te lang geluisterd naar The Black Su. Hierbij begon ik dan maar een spelletje te spelen, ik deed alsof ik ze – op de maat – één voor één neerstak met mijn sigaret. Sadisme is een deugd bij De Moeial.

Al mag ik Midnight Directives bedanken, want ineens gebeurde er wat met de groep. Ze durfden de chaos langzaam op te zoeken en ze bleven gestaag stijgen en groeien. De zangeres bleef zelfs tijdens de iets rustigere nummers charmeren, en de dynamiek in de groep resulteerde naar het einde toe ook in een beter samenspel.

CONCLUSIE

Na het herleiden van de stemmen tot 50(publiek)/50(jury) is de enige officiële, correcte uitslag:

1. The Herfsts 12,4/20

2. The Black Su Love 11,8/20

3. Midnight Directives 11,45/20

0 Comment