Studenten zijn misschien varkens, maar geen melkkoeien!

Meer ResPACT voor onze portefeuille

Eind april vindt er in Leuven een Bologna-top plaats. Op deze top wordt het Europese hogeronderwijsbeleid uitgestippeld. Naar aanleiding hiervan ontstond het nationale platform ResPACT, dat door meer dan dertig organisaties gesteund wordt. Wij streven naar een verlaging van de studiekosten. Om ruchtbaarheid aan onze eisen te geven verzamelen we een petitie en organiseren we een nationale betoging op 28 april in Brussel.

Frank Vanaerschot, oud-voorzitter VO

Waarom streven naar een goedkoper of kostenloos onderwijs? Hoe goedkoper het is om verder te studeren, hoe meer gelijke kansen er zijn wat betreft verder studeren en in een later stadium tewerkstelling voor iedereen in onze maatschappij. Financiële drempels maken een ware democratisering van het hoger onderwijs onmogelijk. Deze filosofie indachtig, ratificeerde België in 1983 het pact van New York, een VN verdrag over economische, sociale en culturele rechten van de mens. Dit pact bevatte ook een bepaling om te streven naar kostenloos onderwijs. Jammer genoeg is dit aspect van het pact van New York tot op heden dode letter gebleven, want een jaar studeren kost 25 jaar na ratificatie gemiddeld 10.000 euro! Lijkt 10.000 euro u veel meer dan u zou denken? Studeren kost meer dan enkel inschrijvingsgeld: ook studiemateriaal, stages, huisvesting, mobiliteit, … wegen direct en indirect door op de totale studiekosten die verbonden zijn aan verder studeren.

Directe studiekosten

Inschrijvingsgelden in Vlaanderen bedragen momenteel 540 euro voor gewone studenten, 317,30 euro voor bijna-beursstudenten en 80 à 100 euro voor beursstudenten. Deze zijn de laatste tien jaar met 40 procent toegenomen voor universiteitsstudenten en 50 procent voor hogeschoolstudenten. Voor sommige opleidingen is dit zelfs een veelvoud geworden: het inschrijvingsgeld voor de lerarenopleiding is viermaal zo duur geworden, indien je niet snel genoeg afstudeert en je leerkrediet onvoldoende is, betaal je het dubbele van de prijs en het inschrijvingsgeld voor sommige aanvullende opleidingen (manama’s en banaba’s) volgt ook een stevige opwaartse trend. Op korte termijn eisen we een bevriezing van de huidige inschrijvingsgelden en op de lange termijn een geleidelijke invoering van het kostenloze hoger onderwijs, conform het pact van New York.

Ook studiemateriaal zorgt voor een meerkost. De gemiddelde student geeft hier 400 euro per academiejaar aan uit, maar voor sommige opleidingen loopt deze kost nog een pak hoger op, zoals bijvoorbeeld tandheelkunde of kunstopleidingen. Een andere directe studiekost die hoog kan oplopen zijn stages. Hiervoor worden vaak de onkosten niet terugbetaald. Een volledige vergoeding van de kosten die met een stage gepaard gaan zou een billijke oplossing vormen. Het is de bedoeling dat de stageplaats dit betaalt, aangezien een stagiair mits een degelijke omkadering een duidelijke meerwaarde vormt voor de organisatie waar hij of zij stage loopt.

Indirecte studiekosten: bye, bye MIVB-abonnement!

Hogescholen en universiteiten kom je niet in elk dorp tegen, dus gaan vele studenten op kot. Voor een kot moeten we lustig in onze geldbuidel graaien, ze vormt 55 procent van de totale studiekost. De laatste tien jaar zijn de huurprijzen voor een kot ook nog eens met 50 procent toegenomen. In Brussel ligt dit bedrag nog hoger. De overheid moet meer middelen uitrekken voor de bouw en het beheer van kwaliteitsvolle en betaalbare studentenhuisvesting. Wij zijn ook vragende partij voor het maken van wetgeving voor de verhuur van studentenkamers. De contracten moeten soepeler worden (tien maanden in de plaats van twaalf) de waarborg lager en er moet een bijkomende bescherming komen tegen ongefundeerde prijsstijgingen. Kotstudenten dienen ten slotte ook in de gemeentefinanciering opgenomen te worden zodat kottaksen, die steevast aan de student doorgerekend worden, kunnen opgeheven worden.

Mobiliteit vormt ook een niet onbelangrijk deel van de studiekost. Niet alleen voor het woon-studeerverkeer, maar ook in de stad zelf. Nu hebben wij, VUB-studenten, lange tijd kunnen genieten van een fikse korting die we kregen op het MIVB-abonnement. Brusselse studenten die aan een school in het Franstalige onderwijsnet zitten, moeten het volledige bedrag van 160 à 200 euro betalen voor hun abonnement. Wij zullen weldra in het zelfde straatje belanden, aangezien het MIVB-abonnement vanaf volgend jaar niet meer terugbetaald zal worden. Alarm! Uw jaarlijkse studiekost is net met meer dan 100 euro toegenomen. In het algemeen stellen wij een pas voor voor alle studenten (ook ouder dan 25 jaar) die geldt voor zowel de Lijn, TEC, NMBS als de MIVB. Maar ook een goed fietspadennetwerk rond de universiteiten en hogescholen heeft positieve effecten.

Ten slotte zijn er nog de studiebeurzen. De inkomensgrens om in aanmerking te komen voor een maximumbeurs ligt onder de armoedegrens. Bovendien dekt deze beurs niet eens alle directe studiekosten. In 1998 dekte de volledige studiebeurs tussen de 76 en de 98 procent van de studiekosten. De inkomensgrenzen moeten opgetrokken worden en de maximumbeurs moet op zijn minst de directe studiekosten volledig dekken. Bovendien moet de administratieve rompslomp die gepaard gaat met de beursaanvraag gestroomlijnd worden.

Gratis hoger onderwijs? Ja, het kan!

De voorstellen die we doen zijn niet utopisch; in de Scandinavische landen, Slovenië, Oostenrijk en een aantal Duitse deelstaten betaal je immers géén inschrijvingsgeld in het hoger onderwijs. Het nationale platform ResPACT voert een energetische campagne met twee doelen: 100.000 handtekeningen verzamelen voor de petitie en een duidelijk teken aan de politici die bevoegd zijn voor onderwijsmaterie door een massale opkomst op de betoging van 28 april in ons bovenste beste Brussel!

0 Comment