Save me Jebus! Frank Stack, respected for all the wrong reasons

Frank Stack oftewel Foolbert Sturgeon werd geboren te Texas in 1938. Van de stripauteurs die tot nu toe besproken werden in in dit blad is hij waarschijnlijk degene die van de minste bekendheid geniet en zich in de meest respectabele kringen bevindt. Al kunnen we daar wel enkele bedenkingen bij maken; we weten immers allen wel wat W.F. Hermans over het academische milieu schreef. Om even een kort inleidend overzicht van zijn professionele carrière te geven: hij studeerde aan de University of Texas in Austin, een universiteit waar wel meer van de counterculture-symbolen van de jaren ’60 passeerden. Zijn master haalde hij aan de Univeristy of Wyoming, gecombineerd met studies aan het Art Institute van Chicago en de Académie de la Grande Chaumière in Parijs.

Het opmerkelijke aan Frank Stack is echter het feit dat de man niet enkel striptekenaar is, maar eigenlijk zelfs in de eerste plaats Art Professor was aan de University of Missouri. Zijn professionele achtergrond als professor lijkt ietwatgek wanneer we dit koppelen aan zijn rol in de ontwikkeling van de comix scene – wat zeker in het begin een allesbehalve respectabel tijdverdrijf was. Het wordt echter helemaal vreemd wanneer we in ons achterhoofd houden dat zijn professionele milieu zich situeerde in wat men weleens omschrijft als de Bible Belt.

Dit was dan ook een van de principiële redenen die Stack ertoe aanzetten om onder de nom de plume van Foolbert Sturgeon te publiceren. Een niet onlogische beslissing gezien zijn comix-oeuvre zich eerder in de godslasterende kringen bevindt en hij zijn academische carrière niet in gevaar wilde brengen. Waarschijnlijk ook geen slechte beslissing, gezien de lokale voorkeur voor het vervolgen van obscene en op andere manieren corrumperende beeldverhalen, zoals zelfs in 1994 nog geïlustreerd werd door de rechtszaak tegen Michael Diana.

“In the Midwest, they genuinely think that you’re a weirdo.”

Deze schizofrene professionele personaliteiten hebben de artistieke output van Stack gelukkig niet al te veel schade berokkend, al is er een duidelijk verschil tussen zijn academische carrière en zijn ondergrondse. In de eerste is hij een gerespecteerd professor, opgenomen in biografsche repertoria zoals Who’s Who in American Art. In de andere heeft Stack de, misschien wat dubieuze eer om door zijn vriend en icoon van de scene Gilbert Shelton aangeduid te worden als zijnde de auteur van de allereerste comix-publicatie, namelijk Adventures of Jesus.

De eerste oplage van deze veertien pagina’s lange strip bestond uit een reeks aan elkaar geniete fotokopietjes die clandestien onder de vrienden verspreid werden. De premisse is de terugkeer van Jezus in het Amerika van de jaren ’60. De eerste verhalen waren vooral herwerkte verhalen uit de Bijbel zelf, maar al snel verschoof de focus naar het recenter verleden, waarbij de politie, het leger, politici, big business en het universitaire milieu het moesten ontgelden. De zelfverklaarde messias ontdekt dat niemand echt op zijn terugkeer zit te wachten. Hoewel de verhalen slechts een beperkte oplage kenden bij de eerste verschijning, bleken ze toch een enorme invloed te hebben op de toen opkomende jonge garde van de countercultuur.

Naast de verhalen over Jezus is zijn belangrijkste – en ietwat volwassener – publicatie waarschijnlijk de collaboratie met Harvey Pekar voor de striproman Our Cancer Year, die de prestigieuze Harvey Kurtzman-prijs won. Het verhaal is een uitloper van Pekars autobiografsche American Splendor-serie. Zoals de titel doet vermoeden draait het verhaal rond Pekars strijd tegen kanker, en dit tegen een achtergrond van bijtende politieke en sociologische commentaar. Stack verzorgde de illustraties, waarin de verwarring en het isolement van Pekar door de tekeningen heen bloedt. Een aanrader.

Hiernaast heeft hij nog gepubliceerd in bekende en beruchte magazines zoals Rip Off Comix, Narf en Radical America Komiks. Voor zij die graag eens de wat serieuzere kunst van Stack willen bewonderen, is er natuurlijk ook zijn boek Naked Glory – The Erotic Art of Frank Stack en zijn webstek.

Sinds 2002 is Stack professor emeritus, zodat hij nu ongestoord kan publiceren onder zijn eigen naam, zonder zich al te veel zorgen te hoeven maken over de reactie van zijn omgeving, al is hij nog steeds niet te oud om zijn humor te reduceren tot het niveau van fart jokes. Momenteel schippert hij heen en weer tussen Frankrijk – waar hij zoveel mogelijk tijd probeert door te brengen – en de VS. In een interview liet hij zich ook wel ontvallen dat hij zich beter thuis voelt in Frankrijk waar, volgens hem, een kunstenaar meer respect krijgt dan in zijn geboortestreek Texas of de Midwest. In zijn eigen woorden: “As soon as people saw me drawing and painting out on the street, they gave me a certain kind of … deference. Here they think that you’re just some kind of a passing spectacle and throw mud at you. In the Midwest, they genuinely think that you’re a weirdo.”

Gek of niet, zijn werk is allezins de moeite van het lezen waard.

0 Comment